'அன்னசத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்
ஆலயம் பதினாயிரம் நாட்டல்
அன்ன யாவினும் புண்ணியங்கோடி
ஆங்கோர் ஏழைக்கு எழுத்தறிவித்தல்' என்றான் பாரதி
பல ஆன்மீகப் பெரியோர்கள் பசித்துவந்தோர்க்கு பசியைப் போக்குவதுதான் உண்மையான தர்மம் எனப் போதித்தார்கள்.சுவாமி விவேகானந்தர்கூட' பசித்திருப்பவனிடம் கீதையை போதிப்பதைவிட முதலில் அவனுக்கு பசியைப் போக்குங்கள் பின்பு கீதையைப் போதியுங்கள்' அய்யா வைகுண்டர் தீண்டாமைக் கொடுமை கோரநர்த்தனம் ஆடிய அந்தக் காலத்தில் நாடார் உள்ளிட்ட பள்ளு பறை பதினெட்டு ஒடுக்கப்பட்ட சாதிகளை ஒன்றுசேர்க்கவே, தானியங்களை வீடுவீடாக பிச்சையெடுத்து சேர்த்து அவற்றைக் குத்தி அரிசியாக்கி பொங்கி எல்லோரையும் ஒன்றுபோல அமர்ந்து உணவருந்த வைத்த ஏற்பாடு தீண்டாமையை விரட்ட அவர் வீசிய அற்புதமான கருவி. இதையே வடலூர் வள்ளலாரும் கடைப்பிடித்து அவர் அன்னம் வழங்க பற்றவைத்த அணையாஅடுப்பு இன்னும் அணையாமல் அங்கு செல்லும் மக்களுக்கு பசியாரும் தாயகமாக இருக்கிறது என்பதெல்லாம் மகிமையானது.மகிழ்ச்சியானதுதான். அதன்பிறகு சுதந்திரப் போராட்ட காலத்தில் காங்கிரஸ் தியாகிகள் உருவாக்கிய ஆஸ்ரமங்களில் சம்பந்தி போஜன முறைகளைக் கடைப்பிடித்தார்கள்.இக்காலகட்டத்தில் தந்தை பெரியார் காங்கிரஸில் இருந்த காலத்தில் சேரன்மாதேவியில் பிராமணர்களுக்கு தனிபந்தியும்,பிராமணரல்லாதோருக்கு இன்னொருபந்தியும் வைப்பதைப் பார்த்து காங்கிரஸிலிருந்து வெளியேறிய வரலாறும் நடந்துள்ளது. இன்னும்கூட திருவண்ணாமலை உட்பட ஏராளமான இடங்களில் முதியோர்களுக்கும் பக்தர்களுக்கும் ,இயலாதோருக்கும் பசிபோக்க செயல்படுவதைப் பார்க்க முடிகிறது..பொதுவாக ஒருநாட்டில் வாங்கும் அவலத்திற்கு உள்ளான மக்கள் இருப்பதால் கொடுக்கும் நபர்களின் கொடைவள்ளல் தன்மை வளர்கிறதென்றால், அந்த நாட்டின் அமைப்பை கேள்விக்குட்படுத்தவேண்டியது ஆகும். இருப்பவன் இல்லாதவன் நிலையின் வெளிப்பாடு இது என்று சிந்தனை செய்தாலும், ஆன்மீகத்தளங்களில் இவையெல்லாம் செயல்பட்டாலும், ஏதோ இயலாதோருக்கும் முதியோருக்கும் பசிபோக்குகிறார்கள் என்று இலகுவாக எடுத்துக் கொள்கிறோம்.அதுவும் பசியால் வாடிய ஒருவனுக்கு உணவு கொடுத்தவனை தெய்வம்போலவே உணவு பெற்றவன் துதிக்கிறான். இந்த சோறு படைப்பது ஒருகாலத்தில் பக்தி கலாச்சாரத்தில் இதுவொரு பிரிக்கமுடியாத பகுதியாக மாறி அதுவே இன்னும் தொடர்கிறது அன்னதானம் என்ற பெயரில். இப்போது அறிவியல் முன்னேற்றம் வந்த பின்பும், தொழிலமுறைகளில் சாதனை கண்டபின்பும் அவனவன் ஏன் இன்னும் உணவைப்பெற முடியவில்லை,? ஏன் மக்கள் சாப்பாடு போடும் இடங்களுக்கு செல்கிறார்கள்?, சிந்திக்கவேண்டியுள்ள வினாக்கள். பெற்றோர்களை பிள்ளைகள் கவனிப்பதில்லை,கடவுள் பக்தியென்ற பேரில் ஆலயங்களுக்கு சென்று இப்படி வாழ்க்கையை கழிக்கிறார்கள் என்பதையும் பார்க்க முடிகிறது. பணம் படைத்தவன் ஏதோவொரு சேவை செய்கிறேன் என்ற பேரில் ஒரு முக்கிய நாளைத் தேர்ந்தெடுத்து அந்நாளில் எம்மதம் சார்ந்தோரையும், எச்சாதியைச் சேர்ந்தோரையும் ஒன்றாக உட்காரவைத்து சாப்பாடு போட்டுவிட்டால் அவரும் இமாலய சாதனை செயததாக மகிழ்கிறார்., ஏதோ சமத்துவத்திற்கு வித்திட்டது போலவே கருதுகிறார். இது இன்றைய சாதிய சமூகத்தில்,மதவெறி தலைக்கேறிய சமூகத்தில் இது எந்த அளவு பயன் உள்ளதாக அமையும்?பழைய திரைப்படத்தில் ஒரு பாடல் 'சமரசம் உலாவும் இடமே-நம்
வாழ்வில் காணா சமரசம் உலாவும் இடமே
ஆண்டியும் இங்கே அரசனும் இங்கே
ஆகையினால் இதுதான்
நம் வாழ்வில் காணா சமரசம்
உலாவும் இடமே' என்று இடுகாட்டைப் பற்றி பாடுகிறார். இதில்கூட சமரசம் எந்தக் காலத்தில் உலாவியது.மனிதன் வாழும்போதே மேலத்தெரு,கீழத்தெரு என்று பி,ரித்து தாழ்ந்த சாதி பக்களெல்லாம் ஒதுக்குப்புறமாக வாழவிட்டு மேல்சாதி மக்களெல்லாம் இன்னொருப்பக்கம் வாழவழிவகை செய்திருக்கும் சமூகச் செயல்பாட்டின்மீது நாம் காறி உமிழாமல் வேறு என்ன செய்ய? இது இப்படியென்றால், வாழும்போதாகிலும் மனிதன் ஒன்றாக வாழமுடியவில்லை .இந்த சாதீய சமூகத்தில் இறந்தபின்பாவது மண்ணில் புதைக்கும்போதாவது சமத்துவம் வேண்டுமென எந்த மதவாதியாவது கேள்வியெழுப்பினானா? சித்தர்கள் எழுப்பிய கேள்வி,அய்யா வைகுண்டர் தொடங்கி வைத்த முத்திரிக்கிணறு [ எல்லா சாதியினரும் தண்ணீரைக் கோரிக் குழித்து குடிக்கும் கிணறு) இயக்கமுங்கூட அய்யா வைகுண்டரின் உள்ளக்கிடக்கையை இன்னும் நனவாக்கவில்லை. காரணம் இவர்கள் கட்டிய சமத்துவக் கோட்டையை விட சனாதனவாதிகள் கட்டியெழுப்பிய வைதீக கோட்டை சாதிப்பாகுபாட்டின் இருப்பில் மிக உயர்ந்த அளவ் வளரந்து பல உத்தபுரங்களின் தீண்டாமைச் சுவர்களாக வளரந்துவிட்டதுதான் கொடுமை. அந்த அடித்தளத்தின்மீது கேள்வியெழுப்பினால் மதம் குறிப்பாக வைதீக சனாதனம் இருக்காதல்லவா? நாமெல்லாம் மதத்தால் ஒன்று என்று கூப்பாடுபோட்டு அரசியல் செய்பவர்கள் இதுவரை இதுபற்றி எந்த மூச்சும் வெளிவிடவில்லை.?ஊர்கள் தோறும் சாதிக்கொரு சுடுகாடும் இடுகாடும் அந்தந்த தொகுதியில் அனைவரின் ஓட்டுகளை வாங்கி ஜெயித்த எம்.எல.ஏ., எம்.பி க்களுக்கு தொகுதிகளுக்கு ஒதுக்கும் தொகையில் கட்டி, அவர்களின் பெயர்களோடு சாதிபாகுபாடு சந்தோசமாக நாட்டியமாடுகிறதே! அரசும்கூட இங்குமங்கும் மின்சார மயானம் வைத்துள்ளதே அவற்றை அனைத்து மாவட்டங்களிலும் வைக்கவேண்டுமென சட்டம்போட்டு அமைக்கவில்லையே ஏன்? எம் எம் எல்.ஏ, எம் பி க்களுக்கு ஒதுக்கும் தொகுதிப பணத்திலோ,அல்லது அரசு பணத்திலோ, பஞ்சாயத்துக்கு ஒரு பொதுச் சுடுகாடும், நகராட்சிக்கு ஒரு மின் மயானமும் உருவாக்குவதில் என்ன சிரமம்.? பெரும்பாலான தலித்துகள் வாழும் பகுதிகளில் ஆத்தோரம் குளத்தோரம் புதைக்கவேண்டிய அவலம் இன்னும் தொடர்கிறது.திண்டுக்கல் மாவட்டத்தில் பாலசமுத்திரம் என்ற ஊரில் பிணத்தை படகு போல பாடைகட்டி ஆற்றில் நீச்சல் அடித்துக்கொண்டே இருவர் மூவர் தள்ளி ஆக்கரையில் பிணத்தைப் புதைக்க வேண்டிய கட்டாயம் .காரணம் இக்கரையில் ஆதிக்க சாதியினர் இடம்தர சம்மதம் இல்லை ,பின்பு திண்டுக்கல் தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர் பாலபாரதி தலையிட்டு தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி போராட்டம் நடத்திய பின்பு ஆற்றுக்கு இந்தப்பக்கம் தலித்துகளுக்கு இடுகாடு கிடைத்துள்ளது. இப்படி பல ஊர்களில் புதைக்கும் உரிமைகூட மறுக்கப்படுகின்ற நிலையை மனச்சாட்சி உள்ளோர் எத்தனைபேர் கேட்டார்கள்? சுயமரியாதை இயக்கம் நடத்திய தந்தை பெரியார் வாழந்த தமிழகத்தில், பெரியாரின் வாரிசுகள் ஆட்சியில் அமர்ந்தபின்பும், திராவிடம் பெயரை கட்சிக்கு பெயர்சூட்டி அரசுக்கட்டிலில் இருப்பவர்களுக்கு பெரியாரின் சுயமரியாதை கோரிக்கை மட்டும் அனாதையாக கிடப்பது நியாயமாகுமா? இதுபோன்ற சம்ம என்ற கருத்து சுடு காட்டில் இடுகாட்டில் வந்துவிட்டால் தாழ்ந்தவர்களுக்கு மதிப்பும் மரியாதையும் வந்துவிடும் மேல்சாதிக்கார்ரர்களுக்கு எரிச்சல் வந்துவிடும் என்பதாலா? அல்லது ஓட்டுப்போய்விடும என்பதாலா? சமத்துவம் பேசும் அமைப்புகளுக்கு இதுகுறித்த சிந்தனை ஏன் வரவில்லை? சம்பந்தி நடத்தி எல்லோரையும் அமர்த்தி உணவு பரிமாறிவிட்டால் சாதிவித்தியாசம் போய்விடுமா?
நகராட்சிகளில் மின்மயானம் உருவாக்குவது நகரங்களில் ஏற்படும் இடநெருக்கடிக்கு சிறந்த தீர்வாகுமே! புதைப்பதும் எரிப்பதும் சாதிக்கேற்ற பண்பாடாக இருந்தாலும் இடநெருக்கடி வரும்போது இப்பண்பாட்டில் மாறக்கூடியவர்கள் மாறுவார்கள் என்ற விஷயத்தையும் யோசிக்கலாமே.
தலித்துகளுக்கு தமிழக அரசு கட்டிக்கொடுத்த காலனி வீடுகள் மழைக்காலங்களில் இத்து விழுகும் நிலையில் இருக்கின்றன. அவற்றை புதுப்பிக்க வீடுகளை சோதனை செய்து உரியவர்களுக்கு வழங்கி வாழ வழியை யோசிப்பதல்லவா சமத்துவத்தை எண்ணத்தில் கொண்டோர் செயல்படுத்தவேண்டியது அல்லது அரசை வலியுறுத்தலாமே.
இது வேரில் சீழ்பிடித்திருக்கும்போது கிளைகளுக்கு மருந்து தெளிக்கும் கிறுக்குத்தனம் என்று கவிஞர் வைரமுத்து சொன்னதுபோல், தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை சக மக்களாகவே நினைக்காத சமூகத்தில், ஆண் பெண் பேதமுள்ள சமூகத்தில், வரதட்சணை தலைவிரித்தாடும் சமூகத்தில் சமத்துவ பந்தி மட்டும் வைப்பது உண்மையான ஒரு அணுகுமுறைதானா? இல்லை. உதட்டில் ஒன்றும்,உள்ளத்தில் வேறு ஒன்றும் வைத்துக்கொண்டு இப்போஜனம் செய்தால் அது எவ்வகையில் பொருந:தும? சம்பந்தி போஜனம் செயவோர் மத்தியில்
வரதட்சணை ஒழிந்துவிட்டதா? கோயிலுக்குள்ளும் ,தெருக்களுக்கு உள்ளே செருப்பு போட்டு நடக்க அனுமதி கிராமங்களில் கிடைத்துவிட்டதா? கோயிலுக்குள்ளே சென்று வழிபட உரிமை தலித் மக்களுக்கு உரிமை பயன்படுகிறதா பின் ஏன் சினிமாவில் ஒரு கவிஞன் எழுதினான் 'அன்னசத்திரம் வைப்பதெதனாலே? பல திண்ணைதூங்கி பயல்கள் இருப்பதாலே?' என்றும் எழுதியுள்ளான்.
'அன்னசத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல்
ஆலயம் பதினாயிரம் நாட்டல்
அன்ன யாவினும் புண்ணியங்கோடி
ஆங்கோர் மின்சுடு( பொது )இடுகாடைமத்தல்' என்று திருத்தினால்கூட கனகலிங்கத்துக்கு பூணூல் சூட்டி அழகு பார்த்த பாரதி ஒன்றும் கோபப்படமாட்டார். சமத்துவம் விரும்பும் மனசுகள் கரமுயர்த்துமா?'தீண்டாமை பாவச்செயல்' என எழுதிப்போட்டதை அங்கீகரிக்கும் அரசு நிறைவேற்றுமா?
பேரா.க.கணேசன்.
கொட்டாரம்
த மு எ க ச மாநில்ச் செயற்குழு
தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி மாவட்டத் தலைவர்
No comments:
Post a Comment